VAN HET KORTRIJKSE wEIDEGEBIED

    RUWHAAR STANDAARD TECKELS

 

Reactie’s

  home     l    mijn honden     l     foto’s     l     nieuws     l     links     l    reacties     l     contact

September 2015 Philip, Vivian, Julie en Meike:


Nadat we onze trouwe Cocker Spaniël hebben moeten laten inslapen, zijn we op zoek gegaan naar een ruwharige teckel. Via de teckelclub hebben we gekeken welke fokkers nestjes beschikbaar hadden.  We hebben een aantal fokkers aangeschreven of er nog een reutje beschikbaar was, maar helaas waren er alleen nog maar teefjes beschikbaar, zo ook bij Corien. Ze stuurde ons wel nog een paar foto’s mee van de twee teefjes, wellicht hadden we hier toch interesse in.

Dezelfde dag nog kregen we bericht van Corien, dat er alsnog een reutje beschikbaar was gekomen. De mensen die hem in eerste instantie wilden hebben, hadden (voor ons gelukkig) afgezegd. We hadden al van het eerste bezoek aan de site een goed gevoel. De liefde die Corien uitstraalt op de foto’s is gewoon mooi om te zien. De dag erna hebben we gebeld met Corien en meteen een afspraak gemaakt om 17 juli te gaan kijken.  Ondanks dat het voor ons 3 uur rijden was, hadden we dit er graag voor over.

Met een lekkere Limburgse vlaai bij ons, werden we door Corien hartelijk ontvangen, waarna we enthousiast begroet werden door de 6 teckels van Corien. In de tuin liepen 7 prachtige pups, waarvan er eentje hopelijk van ons ging worden.

Onder het genot van koffie en de lekkerste tompoezen van Nederland, volgens Corien (of dit zo is, weet ik niet, maar wil het best geloven) uitgebreid kennis gemaakt en gepraat over de teckels. Uiteraard hebben we ook geknuffeld met “onze” pup. We hadden al een tijd geleden een naam bedacht en Corien is na het eerste telefoongesprek de pup al gaan aanspreken met zijn nieuwe naam: Foppe.

Na twee lange weken mochten we Foppe dan eindelijk gaan ophalen. Na alle instructies te hebben gekregen en alle papierwerk in orde, mochten we ons nieuwe gezinslid in de armen nemen.

Na een lange maar voorspoedige reis naar Zuid-Limburg is Foppe in zijn nieuwe thuis gekomen.  Hij voelde zich meteen thuis en heeft op zijn gemak alles verkend.  De volgende dag zijn de dochters thuisgekomen van scoutingkamp en hebben toen pas kennis gemaakt met Foppe. Zij door het dolle heen en Foppe vond alle aandacht fantastisch.


De eerste nacht alleen in de bench is goed verlopen. Een half uurtje piepen en daarna was hij stil.

De tweede nacht een kwartiertje en de derde nacht waren we boven aan de trap en Foppe was stil.

’s Ochtends tussen 7 en 8 staan we op en dan is mijnheer heel braaf aan het wachten tot hij uit de bench mag.

Op een enkel ongelukje binnen na, doet hij alles al buiten. Na drie weken begint hij al af en toe een pootje op te

tillen. Hij weet al precies wat mag en niet mag, alleen houdt hij zich er niet altijd aan. Als wij dan wat zeggen,

kijkt hij je echt aan van “mag dat dan niet?” (en probeer dan maar serieus te blijven).

Hij is echt een allemansvriend en ook met andere honden gaat het goed. Als hij over zijn buik geaaid wordt,

is hij helemaal gelukkig. Tussen 7 en 8 uur ’s avonds heeft hij zijn stuitermomentje. Rennen, achter de bank,

onder de bank, alle speeltjes die geluid maken worden gepakt, kortom helemaal door het dolle heen.

Vervolgens valt hij helemaal uitgeput in slaap. Nooit geweten dat een teckel zó leuk kan zijn.

Wandelen aan de riem gaat nog niet altijd met evenveel enthousiasme, maar het gaat wel steeds beter.

Loslopen gaat ook goed. Hij blijft goed bij ons en heeft geen neiging tot weglopen. Wel moeten alle blaadjes,

takjes en veertjes mee. Gewoon een meter meeslepen en dan weer laten vallen.

Hij is echt een volwaardig gezinslid geworden en we hopen dat hij nog heel lang bij ons mag blijven.

Mocht er ooit nog een teckel (bij) komen, willen we echt wel eentje van het Kortrijkse Weidegebied.

Corien bedankt.


Philip, Vivian, Julie en Meike