VAN HET KORTRIJKSE wEIDEGEBIED

    RUWHAAR STANDAARD TECKELS

 

Reactie’s

  home     l    mijn honden     l     foto’s     l     nieuws     l     links     l    reacties     l     contact

Augustus 2015 Verslag van  Eric en Jetske:


Op 31 juli 2015 kwam Dora van het Kortrijkse Weidegebied in ons leven, een ruwharige teckel van 9 weken, dochter van Anna van het Kortrijkse Weidegebied.


Een grote verandering in ons rustige bestaan waar we nog geen moment spijt van gehad hebben.

Al twintig jaar riep ik af en toe dat ik een hond wilde, een teckel, maar al die jaren was er altijd wel een reden om het niet te doen, allebei aan het werk, man in het buitenland aan het werk,een opleiding, gewoon een druk leven. December 2014 besloot ik dat de tijd rijp was, we waren meer thuis, ons leven was gesetteld, en we wonen dicht bij de IJssel, dichtbij 'buiten', we wandelen veel en graag, tijd voor een hond.


En toen werd ik ziek en was alles opeens anders, het leven stond op zijn kop, werd geherwaardeerd, wat belangrijk leek bleek dat toch niet te zijn, en wat uitgesteld was kon maar beter nu gebeuren. De hond moest opeens toch wachten tot ik mijn leven weer enigzins zeker was en tot de behandelingen , in dit geval chemokuren achter de rug waren.

Half juli gingen we op zoek naar een geschikte hond, en niet onbelangrijk, een geschikte fokker. Via Internet kwamen we terecht bij Corien, het eerste telefonische contact was direct zo prettig dat we voor de week erop een afspraak maakten om kennis te komen maken met Dora.

Na een hele fijne ontvangst bij Corien maakten we kennis met haar volwassen honden, dat beviel wederzijds, daarna maakte Dora haar entree, dartele Dora, of ook wel Doortje, onze chique oude buurman noemt haar zelfs Dorothea...

Sja , we vielen als een blok voor haar, en ook Dora leek zich op haar gemak te voelen bij ons.

Na een week van nesteldrang haalden we haar op, dat is nu drie weken geleden en het lijkt of ze er altijd geweest is en we willen haar nooit meer kwijt. Na één onwennige nacht,en één gebroken nacht sliep ze de derde nacht al door, in haar eentje beneden, en inmiddels is ze al zo ver dat ze haar eigen bench opzoekt als ze moe is.


Dora is een heel slim, eigenzinnig en beminnelijk hondje, we maken al wandelingetjes met haar in het park en bij de IJssel , meestal laat ik haar even los, ze houdt me goed in de gaten, en als er geen afleiding is volgt ze me netjes.

Aan de riem lopen gaat langzaam maar zeker beter, naar haar naam luisteren begint soms te komen.

Ze scharrelt wat in de tuin, is al half zindelijk, als het er buiten tijdens het wandelen niet van komt doet ze het op de krant binnen, dat had ze in Wapserveen al geleerd,en ze luistert nog steeds goed naar het woord 'nee' dat ze ook van Corien  had mee gekregen.


Aan de ene kant zouden we willen dat ze altijd een puppy bleef, aan de andere kant verheugen wij ons op lange wandelingen met volwassen Dora.


En stiekum hebben wij het al over nòg een hond....


Eric en Jetske.